Owczarek środkowoazjatycki

Owczarek środkowoazjatycki jest zwierzęciem przyjaznym jednak akceptacja tej rasy w Polsce przebiegała z różnymi perturbacjami. Przede wszystkim był to okres kiedy w naszym kraju zaczęto głośno i odważnie mówić o rasach niebezpiecznych. I choć na „czarnej” liście znalazły się głównie takie rasy ja rottweilery, pitbulle, dobermany to u ludzi wciąż w podświadomości funkcjonowało skojarzenia duży-niebezpieczny. Owczarek środkowoazjatycki zatem przez długi czas był persona non grata na naszym gruncie. Dopiero dłuższy proces oswajania przyniósł pożądane rezultaty. Ludzie zaczęli chętniej dostrzegać, że choć duży owczarek środkowoazjatycki nie jest groźny, a raczej przyjazny i zrównoważony, co pozwala czuć się  przy nim pewnie i spokojnie. Tym samym sprawdziło się to, że jedna nie opinia ale doświadczenie bywa decydujące w ostatecznej ocenie sytuacji.

Pojawiły się po ostatnim tekście zarzuty, że porównywanie sposobu w jaki owczarek środkowoazjatycki okazuje sympatię, w odniesieniu do kota jest pomyłką. Pozwolę się z tą tezą nie zgodzić, bowiem wykazanie różnic międzygatunkowych na poziomie ontologicznym sprawia, że dostrzeganie specyfiki somatycznej jest znacznie ostrzejsze, niż w przypadku porównań wewnątrzgatunkowych.  Dlatego tym razem skupie się na porównaniu wyrażania emocji negatywnych. Owczarek środkowoazjatycki, podobnie jak większość psów potrafią obrazować sprzeczne emocje np. ujadają głośno podchodząc i odchodząc jednocześnie merdając ogonem. I choć ujadanie mogłoby sugerować emocje negatywne, to merdający ogon w przeciwieństwie do kocich zwyczajów informuje w gruncie rzeczy o przyjaznych zamiarach, a nie o niezadowoleniu jak to ma miejsce u kota. Najprawdopodobniej takie pies boi się. Należy więc zachować daleko idącą zachowawczość i powściągliwość. Lepiej nie krzyczeć a spokojnie tłumaczyć opanowanym tonem, że nie ma zagrożenia. Objawem negatywnych odczuć w naszym kierunku będzie ujadanie połączone z najeżoną na grzbiecie sierścią. Owczarek środkowoazjatycki szykujący się do ataku zazwyczaj okrąża ofiarę zbliżając się coraz to bardziej. Z reguły psy te nie dążą do konfrontacji, ale zdarzają się wyjątki i nie wolno o tym zapominać.

Zwierzęta mają wiele sposobów na okazywanie czułości, akceptacji czy wzajemności. Większość psów w tym owczarek środkowoazjatycki, potrafi miarkować swoją wylewność będąc do tego przymuszonym zachowaniem, Spontaniczność w okazywaniu uczuć jest także odczuwalna zależnie od indywidualnego charakteru. Na ten przykład kot okazują akceptację w stadzie poprzez pocierania nosem o nos drugiego osobnika. Owczarek środkowoazjatycki taki gest zastąpi np. lizaniem, a objawem zadowolenia będzie merdanie ogonem. Koty uwielbiają też dawać prezenty w dowód przyjaźni, mnie mnie nie dalej jak wczoraj kot znajomych przyniósł do śpiwora żywą myszkę do zabawy. A owczarek środkowoazjatycki ? No cóż zwykle jak u większości psów  radość i okazywanie przyjaźni odbywa się spontanicznie poprzez skakanie na człowieka w celu nawiązania z nim bliższej relacji czy kontaktu. Dlatego warto jednak za młodu powściągnąć pewne instynktowne reakcje, ze względu na fakt iż, duży pies może zrobić krzywdę nam lub komuś z naszego otoczenia, a skutki zaniedbania mogą okazać się katastrofalne.

Nie raz już wspominałam, że owczarek środkowoazjatycki będąc szczenięciem przypomina uroczego niedźwiadka, puchatego milutkiego, więc niektórzy właściciele rozpieszczają psa, ulegając jego nieodpartemu urokowi. Pozwalają siedzieć na kanapie, biorą na kolana, częstokroć jeszcze serce mięknie na dźwięk szczenięcego szlochu i owczarek środkowoazjatycki ląduje w łóżku swych właścicieli. Nie trudno zatem się domyślić, że w krótkim czasie zaczynają wychodzić problemy, nie tylko z dyscypliną, ale także z poszanowaniem cudzej przestrzeni. Bo jak wytłumaczyć, szybko rosnącemu i nabierającemu zdrowo masy zwierzęciu, że  staje się zagrożenie dla sprzętów oraz zdrowia właścicieli? Trudne prawda? Owczarek środkowoazjatycki nie rozumie powodów dla których nagle zabrania mu się tego na co dotychczas przyzwalano. Przecież on sam nic nie zrobił, niczemu nie zawinił, i dla psa nic przecież się nie zmieniło. Taki wyraźny brak wyobraźni u właścicieli może mieć opłakane skutki w postaci zniszczeń i złośliwości jakie może poczynić odepchnięty pies. Tak właśnie pies poczuje się przez nas odepchnięty, niepożądany.